Uremia

Böbrek fonksiyonlarının ciddi derecede bozulması sonucu üremik toksinlerin vücutta birikmesiyle gelişen sistemik klinik sendromdur.

Akut böbrek hasarı (AKI), kronik böbrek hastalığı (CKD), glomerüler hastalıklar, postrenal obstrüksiyonlar ve diğer ileri böbrek hastalıkları.

Bulaşıcı değildir.

İleri böbrek hastalıkları, dehidrasyon, üriner obstrüksiyon, nefrotoksik maddeler, ileri yaş ve sistemik hastalıklar.

Primer nedene bağlıdır.

İştahsızlık, kusma, letarji, kilo kaybı, poliüri veya oligüri, üremik ağız ülserleri, ağızda amonyak kokusu (üremik nefes), dehidrasyon, hipotermi, nöbetler ve koma görülebilir.

Hemogram, biyokimya (BUN, kreatinin, SDMA), idrar analizi, kan gazı analizi, elektrolit değerlendirmesi, abdominal ultrasonografi ve altta yatan nedenin araştırılması ile tanı konulur.

Azotemia, Acute Kidney Injury, Chronic Kidney Disease, Hepatic Encephalopathy ve ağır sistemik hastalıklar.

BUN, kreatinin ve SDMA yüksekliği, hiperfosfatemi, hiperkalemi, metabolik asidoz, rejeneratif olmayan anemi ve izostenüri görülebilir.

Yoğun IV sıvı tedavisi, elektrolit ve asit-baz bozukluklarının düzeltilmesi, antiemetikler, gastroprotektif tedavi, renal diyet ve altta yatan hastalığın tedavisi uygulanır. Uygun merkezlerde hemodiyaliz veya periton diyalizi düşünülebilir.

Primer nedene ve böbrek hasarının derecesine bağlıdır. İleri olgularda prognoz temkinli ile kötüdür.

Böbrek hastalıklarının erken tanısı, düzenli takip ve nefrotoksik maddelerden kaçınılması önerilir.

Primer etkene bağlıdır.

Hayır.

Veteriner hekimlikte yaşamı tehdit eden en önemli üriner sistem sendromlarından biridir.

Orta

İzotonik Kristalloidler, Maropitant, Ondansetron, Omeprazol, Sukralfat

Üremi, azoteminin ilerlemesi sonucu gelişen klinik sendromdur. Her azotemik hasta üremik değildir.