Strongyloidiasis

Strongyloides türlerinin neden olduğu, özellikle genç hayvanlarda ince bağırsakta yerleşerek ishal, gelişme geriliği ve dehidrasyona yol açabilen nematod enfeksiyonudur.

Strongyloides stercoralis, Strongyloides papillosus ve diğer Strongyloides spp.

Enfektif larvaların deriden penetrasyonu, ağız yoluyla alınması ve transmammary bulaş ile gerçekleşebilir.

Yavru yaş, sıcak ve nemli ortamlar, kötü hijyen, yoğun hayvan popülasyonu, bağışıklık sisteminin zayıf olması ve kontamine çevre.

Genellikle 1-3 haftadır.

Sulu ishal, kilo kaybı, gelişme geriliği, iştahsızlık, dehidrasyon, halsizlik, karın ağrısı ve ağır enfeksiyonlarda ölüm görülebilir.

Baermann yöntemi ile larvaların gösterilmesi, dışkı muayenesi, PCR ve klinik bulgular ile tanı konulur.

Ancylostomiasis, Toxocariasis, Giardiasis, Coccidiosis, Cryptosporidiosis ve bakteriyel enteritler.

Baermann yönteminde larvaların saptanması, eozinofili ve ağır olgularda dehidrasyona bağlı hematolojik değişiklikler görülebilir.

Fenbendazol, ivermektin veya moksidektin uygulanabilir. Gerekli olgularda sıvı-elektrolit tedavisi ve destek tedavisi sağlanmalıdır.

Erken tanı ve uygun tedavi ile prognoz genellikle iyidir. Şiddetli dehidrasyon gelişen yavru hayvanlarda prognoz temkinlidir.

Hijyen kurallarına uyulması, dışkının düzenli uzaklaştırılması, nemli ortamların kontrolü ve düzenli antiparaziter uygulamalar önerilir.

Ticari aşı bulunmamaktadır.

Hayır.

Özellikle genç hayvanlarda ciddi ishale ve gelişme geriliğine neden olabilen önemli bir bağırsak nematodudur.

Orta

Fenbendazol, İvermektin, Moksidektin

Strongyloides türlerinin serbest yaşayan ve parazitik yaşam döngüsü bulunur. Strongyloides stercoralis zoonotik öneme sahiptir. Deriden bulaşabilmesi ve otoenfeksiyon oluşturabilmesi bu parazitin önemli özelliklerindendir.