Megaesophagus

Özofagusun yaygın dilatasyonu ve motilite kaybı ile karakterize, konjenital veya edinsel gelişebilen özofagus hastalığıdır.

Konjenital bozukluklar, idiopatik nedenler, Myasthenia Gravis, Addison hastalığı, hipotiroidizm, polinöropatiler ve özofagus obstrüksiyonları.

Bulaşıcı değildir.

Genetik yatkınlık, nöromüsküler hastalıklar ve bazı endokrin hastalıklar.

Bulunmamaktadır.

Regürjitasyon, kilo kaybı, yetersiz gelişim, disfaji, halitozis ve aspirasyon pnömonisine bağlı öksürük ile dispne görülebilir.

Toraks radyografisi, kontrast özofagografi, floroskopi, endoskopi ve altta yatan hastalıkların araştırılması ile tanı konulur.

Esophagitis, Esophageal Foreign Body, Esophageal Stricture, Hiatal Hernia ve vasküler halka anomalileri.

Primer nedene bağlı değişiklikler görülebilir. Myasthenia Gravis şüphesinde asetilkolin reseptör antikor testi önerilir.

Altta yatan neden tedavi edilir. Hastanın dik pozisyonda beslenmesi, küçük ve sık öğünler, uygun diyet düzenlemesi ve aspirasyon pnömonisi gelişirse antibiyotik tedavisi uygulanır.

Primer nedene bağlıdır. İdiyopatik olgularda prognoz temkinlidir.

Konjenital olgularda korunma mümkün değildir. Sekonder nedenlerin erken teşhisi önemlidir.

Bulunmamaktadır.

Hayır.

Veteriner dahiliyede regürjitasyonun en önemli nedenlerinden biridir.

Orta

Omeprazol, Sukralfat, Metoklopramid (özofagus motilitesini artırmaz, mide boşalmasını desteklemek amacıyla uygun olgularda kullanılabilir)

Megaözofaguslu hastalarda en önemli ölüm nedeni aspirasyon pnömonisidir. Bailey Chair benzeri dik beslenme yöntemleri özellikle köpeklerde yararlıdır.