Acil Durum
Şiddetli anemi veya yoğun enfestasyon görülen genç hayvanlarda tedavi geciktirilmemelidir.
Zoonoz Hastalık
Hayır.
Linognathosis
Tanım
Linognathus türü emici bitlerin neden olduğu, kan emerek kaşıntı, dermatit, anemi ve verim kaybına yol açan ektoparaziter enfestasyondur.
Etken
Linognathus vituli, Linognathus ovillus, Linognathus stenopsis, Linognathus setosus ve diğer Linognathus spp.
Bulaşma
Enfeste hayvanlarla doğrudan temas veya kontamine bakım ekipmanları ve barınaklar aracılığıyla bulaşır.
Risk Faktörleri
Kış ayları, yoğun barındırma, kötü hijyen, yetersiz beslenme, bağışıklığın baskılanması ve düzensiz ektoparazit uygulamaları.
Kuluçka Süresi
Yumurtalar yaklaşık 7-14 gün içinde açılır ve yaşam döngüsü 3-4 haftada tamamlanır.
Klinik Bulgular
Şiddetli kaşıntı, huzursuzluk, tüy dökülmesi, mat kıl örtüsü, deri kalınlaşması, ekskoriasyonlar, kilo kaybı, süt veriminde azalma ve ağır enfestasyonlarda rejeneratif anemi görülebilir.
Tanı
Kıl muayenesinde erişkin bitler ve sirkelerin görülmesi, mikroskobik inceleme ve klinik bulgular ile tanı konulur.
Ayırıcı Tanılar
Bovicolosis, Sarcoptic Mange, Psoroptic Mange, pire enfestasyonları ve dermatofitoz.
Laboratuvar Bulguları
Ağır enfestasyonlarda rejeneratif anemi, eozinofili ve hafif hipoproteinemi görülebilir.
Tedavi
Flumetrin, Deltametrin, İvermektin, Doramektin, Selamektin veya Moksidektin uygulanabilir. Tedavi 2-4 hafta sonra tekrarlanmalıdır.
Prognoz
Uygun tedavi ile prognoz çok iyidir.
Korunma
Tüm temaslı hayvanların birlikte tedavi edilmesi, düzenli ektoparazit kontrolü, ekipmanların dezenfeksiyonu ve barınak hijyeninin sağlanması önerilir.
Aşılama
Ticari aşı bulunmamaktadır.
Bildirimi Zorunlu mu?
Hayır.
Klinik Önemi
Ruminantlarda ve köpeklerde önemli kan emici bit enfestasyonlarından biridir. Özellikle genç hayvanlarda ekonomik kayıplara ve performans düşüklüğüne neden olabilir.
Gorulme Sikligi
Orta
Referans İlaçlar
Flumetrin, Deltametrin, İvermektin, Doramektin, Selamektin, Moksidektin
Notlar
Linognathus türleri emici bitlerdir ve yalnızca kanla beslenir. Özellikle genç, zayıf ve kötü kondisyonlu hayvanlarda ciddi klinik belirtilere neden olabilir. Yaşam döngülerini tamamen konak üzerinde tamamlarlar.
