Hypophosphatemia

Kandaki inorganik fosfor konsantrasyonunun tür için belirlenen fizyolojik referans aralığının altında olmasıdır. Hipofosfatemi, tek başına vücuttaki toplam fosfor eksikliği ile eş anlamlı değildir.

Yetersiz fosfor alımı, kronik anoreksi, kronik renal tübüler kayıplar, hiperparatiroidizm ve hücre içine fosfor kayması. Sığırlarda erken laktasyon döneminde geçici hipofosfatemi görülebilir.

Bulaşıcı değildir.

Uzun süreli yetersiz yem tüketimi, fosfor açısından fakir rasyonlar, kronik böbrek tübüler hastalıkları, erken laktasyon ve bazı endokrin/metabolik bozukluklar.

Belirli bir kuluçka süresi yoktur; altta yatan nedene ve fosfor kaybının süresine bağlı olarak akut veya kronik gelişebilir.

Akut hipofosfateminin klinik bulguları belirgin olmayabilir. Kronik fosfor eksikliğinde iştahsızlık, letarji, kilo kaybı, pika, osteomalazi, anormal yürüyüş ve topallık görülebilir. Şiddetli olgularda kas güçsüzlüğü ve recumbency gelişebilir.

Serum veya plazma inorganik fosfor ölçümü ile hipofosfatemi saptanır. Ancak serum fosforu vücuttaki toplam fosfor depolarını tek başına güvenilir şekilde göstermez; beslenme ve altta yatan hastalıklar birlikte değerlendirilmelidir.

Hypocalcemia, Hypomagnesemia, Ketosis, kronik renal hastalıklar, malabsorbsiyon, anoreksi ve diğer mineral metabolizması bozuklukları.

Serum inorganik fosforunda azalma. Şiddetli fosfor eksikliğinde hemoliz, hemoglobinüri, kas hasarı ve enerji metabolizmasına bağlı diğer değişiklikler görülebilir.

Altta yatan neden düzeltilir ve yeterli fosfor içeren rasyon sağlanır. Oral fosfat tuzları çoğu durumda etkili ve güvenlidir. GI fonksiyonu ciddi şekilde bozulmuş hastalarda parenteral fosfor tedavisi değerlendirilebilir.

Altta yatan nedene ve hipofosfateminin şiddetine bağlıdır. Beslenmeye bağlı hafif olgularda neden düzeltildiğinde iyileşme beklenir.

Rasyonların hayvanın fosfor gereksinimini karşılayacak şekilde hazırlanması ve uzun süreli yetersiz yem tüketiminin önlenmesi gerekir.

Bulunmamaktadır.

Hayır.

Özellikle kronik fosfor eksikliği bulunan yetiştirme sistemlerinde büyüme geriliği, kemik hastalıkları ve üretim kayıplarıyla ilişkilidir.

Orta

Monosodyum Fosfat, Disodyum Fosfat, Monopotasyum Fosfat

Akut hipofosfatemide klinik önemin değerlendirilmesi tartışmalıdır. Özellikle erken laktasyondaki süt sığırlarında geçici hipofosfatemi sık görülebilir.