Hyponatremia

Serum veya plazma sodyum konsantrasyonunun ilgili tür için belirlenen referans aralığının altında olmasıdır. Klinik etkiler özellikle hücresel su hareketleri ve osmolalite değişiklikleri ile ilişkilidir.

Aşırı serbest su alımı veya tutulumu, gastrointestinal kayıplar, renal sodyum kaybı, hipoadrenokortisizm ve bazı ilaç veya tedavilere bağlı sodyum kayıpları.

Bulaşıcı değildir.

Uzun süreli kusma veya ishal, renal hastalık, adrenal yetmezlik, aşırı hipotonic sıvı verilmesi ve ciddi sıvı-elektrolit dengesizlikleri.

Belirli bir kuluçka süresi yoktur; gelişim hızına göre akut veya kronik olabilir.

Letarji, halsizlik, anoreksi, kusma, ataksi, kas güçsüzlüğü, depresyon ve nörolojik bozukluklar görülebilir. Akut ve şiddetli hiponatremide serebral ödem, nöbet, koma ve ölüm gelişebilir.

Serum sodyum ölçümü ile tanı konulur. Serum osmolalitesi, hidrasyon durumu, idrar sodyumu, renal fonksiyon ve adrenal fonksiyon altta yatan nedeni belirlemek için değerlendirilir.

Hypoadrenocorticism, renal sodium loss, gastrointestinal sodium loss, water intoxication, diüretik kullanımı ve diğer elektrolit bozuklukları.

Serum sodyumunda azalma. Nedene bağlı olarak serum osmolalitesi, potasyum, klorür, BUN, kreatinin ve idrar elektrolitlerinde değişiklikler görülebilir.

Tedavi altta yatan nedene yöneliktir. Hipovolemik hastalarda uygun IV izotonik sıvı tedavisi uygulanır. Ağır semptomatik hiponatremide sodyum kontrollü şekilde yükseltilir; hızlı düzeltmeden kaçınılır.

Nedeni düzeltilebilir olgularda genellikle iyidir. Akut ve ağır hiponatremide nörolojik komplikasyon riski yüksektir.

Sıvı tedavilerinin uygun şekilde seçilmesi, kronik renal/adrenal hastalıkların takip edilmesi ve elektrolitlerin düzenli izlenmesi gerekir.

Bulunmamaktadır.

Hayır.

Özellikle kritik hastalarda ve adrenal/renal hastalıklarda önemli bir elektrolit bozukluğudur.

Orta

İzotonik NaCl, Hipertonik NaCl, Fludrokortizon

Hiponatreminin klinik etkisi yalnızca serum sodyum değerine değil, gelişim hızına ve serum osmolalitesine de bağlıdır.