Dictyocaulosis

Dictyocaulus türlerinin neden olduğu, bronşlar ve trakeada yerleşerek bronşit, pnömoni ve solunum yetmezliğine yol açabilen akciğer kıl kurdu enfeksiyonudur.

Dictyocaulus viviparus (sığır), Dictyocaulus filaria (koyun ve keçi).

Enfektif üçüncü dönem larvaların (L3) kontamine meralarda otlama sırasında ağız yoluyla alınması sonucu bulaşır.

Genç hayvanlar, yoğun otlatma, nemli meralar, yetersiz antiparaziter uygulamalar, endemik bölgeler ve mera kontaminasyonu.

Genellikle 3-4 haftadır.

Şiddetli öksürük, taşipne, dispne, burun akıntısı, egzersiz intoleransı, iştahsızlık, kilo kaybı ve ağır olgularda açık ağız solunumu ile ölüm görülebilir.

Baermann yöntemi ile dışkıda L1 larvalarının gösterilmesi, dışkı muayenesi, PCR, bronkoalveolar lavaj ve klinik değerlendirme ile tanı konulur.

Bakteriyel pnömoni, viral solunum yolu enfeksiyonları, Pasteurellozis, Mycoplasma enfeksiyonları ve diğer akciğer parazitleri.

Baermann yönteminde L1 larvalarının saptanması, eozinofili ve ağır olgularda hipoksemi görülebilir.

İvermektin, doramektin, moksidektin, eprinomektin veya fenbendazol uygulanabilir. Gerekli olgularda antibiyotik ve destek tedavisi verilir.

Erken tanı ve tedavi ile prognoz iyidir. İleri pnömoni gelişen olgularda prognoz kötüleşebilir.

Düzenli antiparaziter uygulamalar, mera rotasyonu, genç hayvanların korunması ve mera hijyeninin sağlanması önerilir.

Bazı ülkelerde sığırlar için canlı atenüe Dictyocaulus viviparus aşıları bulunmaktadır. Kullanımı bölgesel programlara bağlıdır.

Hayır.

Ruminantlarda görülen en önemli akciğer nematodu enfeksiyonlarından biridir ve özellikle genç hayvanlarda ciddi verim kayıplarına neden olur.

Orta

İvermektin, Doramektin, Moksidektin, Eprinomektin, Fenbendazol

Dictyocaulus viviparus sığırlarda, Dictyocaulus filaria ise koyun ve keçilerde en önemli akciğer nematodudur. Tanıda Baermann yöntemi dışkıda larva aranması için altın standart yöntemlerden biridir.